Μαρία Πολυδούρη (1902 - 1930)

Σαν σήμερα γεννήθηκε το 1902 η Μαρία Πολυδούρη, η γνωστή Ελληνίδα ποιήτρια της νεορομαντικής σχολής..

Για τη βιογραφία της πατήστε ΕΔΩ

Για να απολαύσετε ένα μελοποιημένο ποίημα της, (ερμηνεύει η Ελευθερία Αρβανιτάκη)..πατήστε ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα...

Χάρι Χουντίνι (1874-1926)

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Χάρι Χουντίνι, στη Βουδαπέστη.. Ένας απο τους γνωστότερους "μάγους", που άφησε εποχή για τις αποδράσεις του..(φαντάζομαι κάτι σαν τον σημερινό Παλαιοκώστα)..

Για περισσότερα στοιχεία πατήστε ΕΔΩ

(Βέβαια μπροστά στους δικούς μας διεφθαρμένους πολιτικούς, που εξαφανίζουν εκατομμύρια χωρίς να το καταλάβει κανείς, χτίζουν σπίτια και αποκτούν περιουσίες με τρόπο παράλογο για τα εισοδήματα τους, κάνουν διορισμούς και παίρνουν μίζες και προμήθειες με τρόπο μαγικό, ο Χουντίνι είναι ένας απλός ταχυδακτυλουργός!)

Διαβάστε περισσότερα...

Καλό ταξίδι Μ. Ρασούλη!!!!!!!!

Οδηγήθηκε σήμερα στην τελευταία του κατοικία. Και επειδή τα τραγούδια μιλάνε από μόνα τους.

Διαβάστε περισσότερα...

Να σας χαιρόμαστε γυναίκες!

Άντε πάλι και φέτος! Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.. έχετε χάρη που δε μπορούμε χωρίς εσάς. Άντρες ξηλωθείτε και κάντε δώρο στη γυναίκα σας, τη φίλη σας, τη μητέρα σας, και γενικά σε οποιαδήποτε γυναίκα νομίζετε πως το αξίζει! Γυναίκα! Ότι και να πούμε είναι λίγο. Από ανέκδοτα, ιστορίες, εικόνες, η ζωή μας γεμάτη από αυτές. Και αν κατά καιρούς γράφουμε διάφορα χιουμοριστικά για σας (ακούς Γιάννη;), το κάνουμε γιατί είστε η αδυναμία μας.. Άντε να σας χαιρόμαστε!

Για περισσότερε ιστορικές πληροφορίες πατήστε ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα...

Thomas Edison (1847-1931)

Σαν σήμερα πέθανε ο μεγάλος εφευρέτης Thomas Edison.
Για να μη σας κουράζουμε, όσοι θέλετε να μάθετε
περισσότερα γι αυτόν, πατήστε ΕΔΩ και ΕΔΩ

Είχε πει το γνωστό: "Δεν απέτυχα, απλά βρήκα 10,000 τρόπους που δεν ανάβει."

..όταν κατάφερε τελικά να δημιουργήσει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα μετά απο αμέτρητες προσπάθειες και αποτυχημένα πειράματα.. Αυτό θα πεί όραμα!

Διαβάστε περισσότερα...

Ιούλιος Βέρν (1828 - 1905)

Γάλλος συγγραφέας, ο παραμυθάς και οραματιστής που εισήγαγε στη λογοτεχνία το είδος της επιστημονικής φαντασίας. Μυθιστορήματα, όπως «20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα», «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες», «Από τη Γη στη Σελήνη», «Ταξίδι στο κέντρο της Γης» και η «Μυστηριώδης Νήσος», αποτελούν προσφιλή αναγνώσματα. Ήρωες, όπως ο Φιλέας Φογκ και ο Κάπτεν Νέμο. εξάπτουν τη φαντασία μικρών και μεγάλων.
Ο Ιούλιος Βερν γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στη Ναντ, παραθαλάσσια πόλη της Γαλλίας στις ακτές του Ατλαντικού. Η γενέθλια πόλη του αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Βερν, όταν στα μικράτα του παρατηρούσε με τις ώρες τα καράβια να περνούν από τον ποταμό Λουάρ και να ξανοίγονται στο πέλαγος. Το 1848 αφήνει τη Ναντ και μετακομίζει στο Παρίσι για να σπουδάζει νομικά. Γρήγορα «τα φορτώνει στον κόκκορα» και δοκιμάζει να γράψει, παράλληλα με την απασχόληση του στο Χρηματιστήριο του Παρισιού για τα προς το ζην. Η γνωριμία του με τον εκδότη Πιερ-Ζιλ Ετζέλ θα τον στρέψει ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία, «τη μόνη πηγή για την αληθινή ευτυχία», όπως έλεγε. Το 1863 υποβάλλει την παραίτησή του από το Χρηματιστήριο.
Ο Ετζέλ ήξερε πώς να πλασάρει το συγγραφικό ταλέντο του Βερν στην αγορά. Πρώτα κυκλοφορούσε τα μυθιστορήματά του σε συνέχειες, μετά σε ολοκληρωμένη μορφή και τέλος σε πολυτελή χρυσοκόκκινη συσκευασία.Η τεχνολογική έκρηξη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα προμήθευσε στον Βερν το απαραίτητο υλικό για πολλά από τα έργα του. Στα μυθιστορήματά του μιλά για υποβρύχια, ιπτάμενες μηχανές, ουρανοξύστες, για την κατάκτηση της Σελήνης, εμπνέοντας σημαντικούς επιστήμονες της εποχής του. Η ικανότητά του να συνδυάζει την πραγματικότητα με τον μύθο και να τοποθετεί την ιστορία του σε εξωτικά μέρη, εκτόξευσαν τη φήμη του από πολύ νωρίς.
Σήμερα, ο Ιούλιος Βερν θεωρείται από τους δέκα πιο πολυμεταφρασμένους συγγραφείς όλων των εποχών.Τα τελευταία τριάντα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Αμιένη της Βόρειας Γαλλίας, γενέτειρας της γυναίκας του Ονορέν. Το 1886 ο Ιούλιος Βερν βίωσε δύο τραγωδίες: τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι από πυροβολισμό του παρανοϊκού ανιψιού του Γκαστόν κι έχασε τον αγαπημένο του εκδότη, που έφυγε από τη ζωή.
Έξι χρόνια μετά, ο καταρράκτης που τον ταλαιπωρούσε, μείωσε κατά πολύ την όρασή του και στις 1905 άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 77 ετών, υποφέροντας από διαβήτη και παράλυση. Ο Ιούλιος Βερν είχε ένα γιο, τον Μισέλ, ο οποίος επιμελήθηκε τα ημιτελή του μυθιστορήματα και συνέβαλε στη διάδοση του έργου του.

Βασική εργογραφία στα Ελληνικά

Ταξίδι στο Κέντρο της Γης
Από τη Γη στη Σελήνη
Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 ημέρες
20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα
Ροβήρος ο Κατακτητής
Μιχαήλ Στρογκώφ
Η μυστηριώδης Νήσος
Οι πειρατές του Αιγαίου
Ο Δεκαπενταετής Πλοίαρχος
Καίσαρ Κασκαμπέλ

Πηγή: http://www.sansimera.gr/biographies/243 Διαβάστε περισσότερα...

Χρόνια πολλά Giopeto!

Σαν σήμερα μια ακόμα μεγάλη μορφή της ανθρώπινης ιστορίας γεννήθηκε. Ταπεινά όπως έγραφαν οι γραφές σε μια ήρεμη πόλη της Ελλάδας, χωρίς τυμπανοκρουσίες (αλλά με πολύ κλάμα), γεννήθηκε ο Giopeto (Χειροκρότημα). Ένας υπέροχος άνθρωπος, μια μεγάλη ψυχή, που νοιαζόταν για τους φίλους του (ακόμα τη θυμάμαι τη μελανιά στο σχολείο κι ας λες ότι ήταν ατύχημα), ένας λαμπρός επιστήμονας που ποτέ δεν έβαλε το ΕΓΩ πάνω από το ΕΜΕΙΣ. Χρόνια πολλά φίλε Giopeto, να είσαι πάντα καλά! Σου στέλνω αυτή την τούρτα για να σβήσεις τα κεράκια (Στέλλα μη φωνάζεις)! Κλείνω γιατί δάκρυσα και σαν άντρας δεν είναι σωστό!

Διαβάστε περισσότερα...

Ποιος θυμάται τα Ίμια;

Η ιστορία, το έχει καταχωρήσει ακριβώς έτσι: «Σαν σήμερα, 26 Ιανουαρίου 1996, ξεσπά η Κρίση των Ιμίων...

Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους-βοσκούς του νησιού, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των βραχονησίδων από τους Τούρκους, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά...». Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.

Τα υπόλοιπα, είναι κι αυτά μέρος της ιστορίας. Την επόμενη ημέρα, δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη, μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ». Το θυμάσαι;

Ακολουθεί η ύψωση της ελληνικής σημαίας από περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου», μετά την υποστολή της τουρκικής. Το βράδυ της 28ης Ιανουαρίου, Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, δίχως να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.

Θα ακολουθήσει, την επόμενη ημέρα, μήνυμα του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, προς την Τουρκία και ότι «σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά». Η πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τανσού Τσιλέρ, ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων. Τουρκικά πολεμικά πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ. Στις 30 Ιανουαρίου ο Κώστας Σημίτης τα λέει τηλεφωνικά με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, λέγοντάς του ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά και ότι είμαστε έτοιμοι να αποσύρουμε τους κομάντο, αλλά όχι την ελληνική σημαία. Οι Τούρκοι δεν αποδέχονται την πρόταση, τη στιγμή που ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει απερίφραστα ότι «υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς». Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Το θυμάσαι;

Τα μεσάνυχτα της 30ής Ιανουαρίου 1996, συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, θα αργήσει να πάει, επειδή ήταν καλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή. Περίπου δυο ώρες αργότερα, στο ΓΕΕΘΑ, μαθαίνουν ότι Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια. Στις 04:30 της 31ης Γενάρη, ελικόπτερο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες. Είκοσι λεπτά αργότερα, το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 Τούρκους κομάντος. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του και - ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος - αναφέρει βλάβη και χάνεται απ’ τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος: Ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι «το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου»... Το θυμάσαι;

Στον ελληνικό λαό υπάρχει διάχυτη η γνώμη ότι ίσως τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι κι ότι ίσως αυτό συνέβη για να μη φτάσουν τα πράγματα στο μη περαιτέρω...

Στις 06:00 τα ξημερώματα της τελευταίας ημέρας του Ιανουαρίου, οι Αμερικανοί, μέσω του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, κάνουν γνωστή την άποψή τους: «No ships, no troops, no flags». Μέχρι το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, οι στρατιωτικές δυνάμεις και των δύο χωρών, είχαν αποσυρθεί.

Στα highlight καταγράφεται η ατάκα του Κώστα Σημίτη από το βήμα της Βουλής, στην οποία ευχαριστούσε «την κυβέρνηση των Η.Π.Α. για την πρωτοβουλία και τη βοήθειά τους».

Για πείτε μου, συμφωνείτε με την παραπάνω αφήγηση; 15 χρόνια μετά, ποιος θυμάται τα όσα έγιναν στα Ίμια;

Πηγή : http://www.protagon.gr .

Διαβάστε περισσότερα...

Να σε χαιρόμαστε!!!

Ε ναι λοιπόν! Τη μέρα που η μισή Ελλάδα γιορτάζει και οι περισσότεροι θα τρέξουν να αγοράσουν γλυκά και να ευχηθούν στους Γιαννάδες και τις Ιωάννες, εμείς οφείλουμε να καταθέσουμε ένα φόρο τιμής στον φίλο, συντάκτη, άνδρα, επιστήμονα, και πάνω από όλα Λαμιώτη,.. Γιάννη Π. (χειροκροτήστε ρε!!)
Το καμάρι μας, το όμορφο αγόρι μας, ο επιφανής αυτός blogger με το πηγαίο χιούμορ (οι απόψεις ποικίλουν εδώ!), έχει σήμερα τη γιορτή του. Πάλι θα μας κεράσει σε ακριβά εστιατόρια με θέα τον πύργο του Άιφελ (Καντίνα «ο Ξενύχτης»), θα μας ανοίξει ακριβά κρασιά από το κελάρι του (νερό βρύσης), θα μοιραστεί μαζί μας σπάνιες γεύσεις από έθνικ κουζίνες (κοκορέτσι, σπληνάντερο, άντε και καμιά χωριάτικη).. Έτσι μας κακομαθαίνει!
Φίλε Γιάννη, χρόνια πολλά, με υγεία, δημοσιεύσεις, σύνταξη στο μέλλον, λεφτά για διόδια-φόρους-ΔΕΗ-ΟΤΕ-κοινόχρηστα-βενζίνη-ταβέρνες-κλπ, και να καμαρώσεις το blog πάνω και από τη Google! (το κλείνουμε από αύριο, οκ?)
Εκ μέρους της Μαύρης Πένας, των εκατομμυρίων αναγνωστών, του απλού ελληνικού λαού, της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσίας (εγχώριας και ξένης), ευχόμαστε τα καλύτερα!! (the best που λένε και στο χωριό μου)..
(Ακούγεται η μπάντα του δήμου και τα κανόνια του Ναυτικού!)
Όσοι από εσάς θέλετε να στείλετε δώρα, επιταγές, ευχές, αντικείμενα για αυτόγραφο, επικοινωνήστε μέσω email..Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας!! Διαβάστε περισσότερα...

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Σ. Καζαντζίδης

Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Διαβάστε περισσότερα...

Α. Παναγούλης!

Σαν σήμερα έγινε η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου.
Διαβάστε περισσότερα...

Βοτανικός κήπος

Στο Νεοχώρι Καρδίτσας βρίσκεται ο Βοτανικός κήπος.
Μία προσπάθεια να συγκετρωθούν όλα τα είδη χλωρίδας της περιοχής κυρίως και όχι μόνο.Σε μία πολύ ωραία τοποθεσία δίπλα από την μαγευτική λίμνη Πλαστήρα μπορείς να κάνεις ένα ευχάριστο περίπατο βλέποντας και μαθαίνοντας τα τοπικά είδη.
Η ενημέρωση και η υποδοχή από τα άτομα που εργάζζονται εκεί ήταν καταπληκτική παρόλο που η επίσκεψη έγινε σε χρονική περίοδο με πάρα πολύ κοσμο.
Μία πολύ καλή προσπάθεια που πρέπει να βρεί μιμητές και να την στηρίξουμε όλοι αν βρεθούμε σε αυτά τα μέρη... Διαβάστε περισσότερα...

Εκθεση Comics στη Θεσσαλονίκη

Στις 17 έως 23 Μαϊου 2010 θα πραγματοποιηθεί η 10η επετειακή έκθεση Comics της ομάδας "Inkorrect" στην Γκαλερύ Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης με ώρες λειτουργίας 10:00 έως 22:00 στα πλαίσια της Φοιτητικής Εβδομάδας 2010 του Α.Π.Θ.

Εγκαίνια 17/5 και ώρα 17:00

Για επιπλέον πληροφορίες εδώ.

Μία γεύση των εκθεμάτων μπορείτε να δείτε εδώ. Διαβάστε περισσότερα...

Άννα Καλουτά (1918 - 2010)

Έφυγε απο τη ζωή η μεγάλη εκπρόσωπος της επιθεώρησης Άννα Καλουτά το Σάββατο στα 92 της χρόνια. Η μεγάλη κυρία του θεάτρου θα κηδευτει στην Τρίτη στο Α' νεκροταφείο Αθηνών, στις 3 το μεσημέρι. Απόφοιτος της Ιονίου Σχολής Θηλέων, έκανε σπουδές πιάνου και αφοσιώθηκε στο θέατρο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη χορογραφία, σκηνοθεσία και τη καλλιτεχνική διεύθυνση.

Εμφανίστηκε σε 14 ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες ενώ στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται σε ηλικία 4 ετών στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη, σε έργο πρόζας. Μαζί με την αδελφή της Μαρία δημιούργησαν τα περίφημα "Καλουτάκια", παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης, σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου.

Έχει συμμετάσχει σε επιθεωρήσεις των γνωστότερων επιθεωρησιογράφων σε οπερέτες όπως: "Γλυκειά Νανά", "Διαβολόπαιδο", "Βαφτιστικός" , "Μοντέρνα κορίτσια" κ.ά. του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, "Γυναίκα του δρόμου", "Απάχηδες των Αθηνών", "Οι πειρατές" κ.ά. του Νίκου Χατζηαποστόλου, στη "Νυχτερίδα" του Γιόχαν Στράους, σε μουσικές κωμωδίες: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά" των Γιανουκάκη - Ριτσιάρδη, σε ηθογραφίες όπως "Το Φυντανάκι" του Χορν, σε πρόζα "Το πανηγύρι" του Χορν, σε κωμειδύλλια: "Αγαπητικός της βοσκοπούλας", "Γκόλφω", "Μαρία Πενταγιώτισσα" και άλλα πολλά.

Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Ν. Ζηλανδία. Εμφανίστηκε στη "Salle de Gaveau" στο Παρίσι 1950, στο "Κάρνεγκυ Χωλ" στη Νέα Υόρκη το 1954, στο "Palace Theatre" στο Λονδίνο 1968 κ.α.

Ηχογράφησε με την αδελφή της Μαρία πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά", "Γερακίνα", "Οι κερασιές", "Η βροχή", "Βεμ - Βεμ". Οι δε εμφανίσεις της στην τηλεόραση δεν έχουν μέχρι σήμερα εκλείψει.

Μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, έχει τιμηθεί με πλείστα διπλώματα ελληνικών πρεσβειών για τις περιοδείες της και ακόμη με πολλές στρατιωτικές μνείες για τη ψυχαγωγία του Στρατού. Έμεινε θρυλική στις πολεμικές επιθεωρήσεις του 1940 ίδιαίτερα στο "Ευζωνάκι" αλλά και αργότερα σε ρόλους "Σμυρνιάς".

Δίκαια χαρακτηρίστηκε "Βασίλισσα της Επιθεώρησης" και μία από τις άξιες διαδόχους της στο είδος θα μπορούσε να θεωρηθεί η Ρένα Βλαχοπούλου

Η Άννα Καλουτά διατηρούσε δεσμό με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα σε νεαρή ηλικία.

Για το χαρακτήρα της, το παρακάτω σύντομο video τα λέει όλα..

Διαβάστε περισσότερα...

Έφυγε από τη ζωή ο Τζαννής Τζαννετάκης

Γεννήθηκε στο Γύθειο Λακωνίας το 1927. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων του Πολεμικού Ναυτικού (1945-1949) και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στις Η.Π.Α (1957), από όπου επέστρεψε το 1958 έχοντας παραλάβει το καινούριο υποβρύχιο "Αμφιτρίτη", κυβερνήτης του οποίου διετέλεσε λίγο αργότερα (1963-1964). Στις 22 Απριλίου του 1967 υπέβαλλε την παραίτησή του στον τότε αρχηγό ΓΕΝ ναύαρχο Εγκολφόπουλο, εκφράζοντας κατά αυτόν τον τρόπο την αντίθεσή του στο διδακτορικό καθεστώς. Στη συνέχεια ανέλαβε υπεύθυνος οργάνωσης μια κλωστοϋφαντουργικής επιχείρησης μέχρι το 1969 που συνελήφθη και εξορίστηκε (1970) από τη δικτατορία στα Κύθηρα. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 κλήθηκε ως έφεδρος πλωτάρχης υποβρυχίων και τοποθετήθηκε στη Ναυτική Διοίκηση Ν. Αιγαίου. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας διορίστηκε γενικός γραμματέας του ΕΟΤ. Το 1977 εξελέγη βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α' Περιφέρεια Αθηνών. Υπουργικά καθήκοντα ανέλαβε για πρώτη φορά το 1980 επί πρωθυπουργίας Γ. Ράλλη. Το 1981 επανεξελέγη βουλευτής ενώ το 1982 δεν κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος Αθηναίων. Το 1989 λόγω των συνεχών εκλογικών αναμετρήσεων, αφού καμία παράταξη δεν εξασφάλιζε κυριαρχία ορίσθη ως επικεφαλής κυβερνητικής συνεργασίας. Η κυβέρνηση του παραιτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 1989. Στην κυβέρνηση του 199ο υπό τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη ανέλαβε καθήκοντα αντιπροέδρου κυβερνήσεως και υπουργού πολιτισμού. Μετά τον ανασχηματισμό του 1991 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Επικρατείας. Στις εκλογές του 1993 επανεξελέγη βουλευτής, όπως και το 1996 και το 2000. Του έχουν απονεμηθεί ο Χρυσός Σταυρός του Γεωργίου Α' και Φοίνικος και ο Μεγαλοσταυρός του Τάγματος Τιμής και του Λουξεμβούργου. Υπήρξε συγγραφέας και μεταφραστής. Ο Τ. Τζαννετάκης ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την πολιτική τον Αύγουστο του 2007.

Διαβάστε περισσότερα...

Μαρία Πολυδούρη

Γειά και χαρά. Σαν σήμερα, το 1902 γεννήθηκε η Μαρία Πολυδούρη. Ήταν κόρη του φιλόλογου Ευγένιου Πολυδούρη και της Κυριακής Μαρκάτου, μιας γυναίκας με πρώιμες φεμινιστικές ανησυχίες. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στην Καλαμάτα, αφού προηγουμένως είχε φοιτήσει σε σχολεία του Γυθείου και των Φιλιατρών.

Στα γράμματα εμφανίζεται σε ηλικία 14 ετών, με το πεζοτράγουδο «Ο πόνος της μάνας». Αναφέρεται στο θάνατο ενός ναυτικού, τον οποίον ξέβρασαν τα κύματα στις ακτές των Φιλιατρών και είναι επηρεασμένο από τα μανιάτικα μοιρολόγια που άκουγε στο Γύθειο. Σε ηλικία 16 ετών διορίζεται στη Νομαρχία Μεσσηνίας, κατόπιν διαγωνισμού και παράλληλα εκδηλώνει ζωηρό ενδιαφέρον για το γυναικείο ζήτημα. Το 1920 χάνει, σε διάστημα σαράντα ημερών, τον πατέρα και τη μητέρα της.

Το 1921 μετατίθεται στη Νομαρχία Αθηνών και παράλληλα εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην υπηρεσία της θα γνωρίσει τον συνάδελφο και ομότεχνό της Κώστα Καρυωτάκη και μεταξύ τους θα αναπτυχθεί ένας σφοδρός έρωτας, που θα κρατήσει λίγο, αλλά θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή και το έργο της.

Συναντήθηκαν για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1922, όταν η Πολυδούρη ήταν 20 χρονών και ο Καρυωτάκης 26. Εκείνη είχε δημοσιεύσει κάποια πρωτόλεια ποιήματα, εκείνος είχε εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές, τον «Πόνο των ανθρώπων και των πραμάτων» (1919) και τα «Νηπενθή» (1921), και είχε ήδη κατακτήσει την εκτίμηση ορισμένων κριτικών και ομοτέχνων του.

Το καλοκαίρι του 1922 ο Καρυωτάκης μαθαίνει ότι έχει προσβληθεί από σύφιλη, νόσημα τότε ανίατο και κοινωνικά στιγματισμένο. Το ανακοινώνει πρώτα στην αγαπημένη του και της ζητά να χωρίσουν. Εκείνη, του προτείνει να παντρευτούν χωρίς να κάνουν παιδιά, αλλά ο Καρυωτάκης είναι πολύ περήφανος για να δεχθεί τη θυσία της. Εκείνη πάλι αμφιβάλλει για την ειλικρίνειά του, νομίζει ότι η αρρώστια του είναι πρόφαση για να την απομακρύνει από κοντά του.

Στη διάρκεια του 1924 μπαίνει στη ζωή της ο δικηγόρος Αριστοτέλης Γεωργίου, άρτι αφιχθείς εκ Παρισίων. Είναι νεαρός, ωραίος και πλούσιος. Θα τον αρραβωνιαστεί στις αρχές του 1925, αν και στην καρδιά της σιγοκαίει ο έρωτάς της για τον Καρυωτάκη.

Παρά την αφοσίωση του αρραβωνιαστικού της, η Μαρία Πολυδούρη δείχνει να μην μπορεί να συγκεντρωθεί σοβαρά σε καμιά δραστηριότητα. Χάνει τη δουλειά της στο Δημόσιο από τις αλλεπάλληλες απουσίες της κι εγκαταλείπει τη Νομική. Φοιτά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, προλαβαίνει μάλιστα να εμφανισθεί ως ηθοποιός σε μία παράσταση.

Το καλοκαίρι του 1926 διαλύει τον αρραβώνα της και φεύγει στο Παρίσι. Σπουδάζει ραπτική, αλλά δεν κατορθώνει να εργαστεί, επειδή προσβάλλεται από φυματίωση. Επιστρέφει στην Αθήνα και συνεχίζει τη νοσηλεία της στο νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου μαθαίνει για την αυτοκτονία του πρώην εραστή της Κώστα Καρυωτάκη. Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Οι τρίλλιες που σβήνουν» και το 1929 τη δεύτερη, με τίτλο «Ηχώ στο Χάος». Η φυματίωση τελικά θα την καταβάλει και θα αφήσει την τελευταία της πνοή στην Κλινική Χριστομάνου τα ξημερώματα της 29ης Απριλίου 1930.

Η Μαρία Πολυδούρη ανήκει στη λογοτεχνική γενιά του '20, που καλλιέργησε το αίσθημα του ανικανοποίητου και της παρακμής. Ο έρωτας και ο θάνατος είναι οι δύο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ποίησή της. Είναι μεστή από πηγαίο λυρισμό που ξεσπά σε βαθιά θλίψη και κάποτε σε σπαραγμό, με εμφανείς τις επιδράσεις από τον Καρυωτάκη και τα μανιάτικα μοιρολόγια. Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές εξάρσεις της Πολυδούρη καλύπτουν κάποιες φορές τις τεχνικές αδυναμίες και της στιχουργικές ευκολίες της ποίησής της. Η Μαρία Πολυδούρη άφησε και δύο πεζά έργα: Το «Ημερολόγιο» της και μια ατιτλοφόρητη νουβέλα, με την οποία ανελέητα σαρκάζει το συντηρητισμό και την υποκρισία της εποχής της.

Τα «Άπαντα» της Μαρίας Πολυδούρη κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Αστάρτη», σε επιμέλεια Τάκη Μενδράκου. Ο συγγραφέας και ποιητής Κωστής Γκιμοσούλης έγραψε μία μυθιστορηματική βιογραφία της Μαρίας Πολυδούρη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος» με τον τίτλο «Βρέχει Φως». Ποιήματά της έχουν μελοποιήσει έλληνες συνθέτες «κλασικοί», «έντεχνοι» και «ροκ». Ενδεικτικά αναφέρουμε τους Μενέλαο Παλλάντιο, Κωστή Κριτσωτάκη, Νίκο Μαμαγκάκη, Γιάννη Σπανό, Νότη Μαυρουδή, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Μιχάλη Κουμπιό, Στέλιο Μποτωνάκη και το συγκρότημα «Πληνθέτες».

Πηγή: www.sansimera.gr

Απολαύστε ένα μελωποιημένο ποίημα της απο τη φωνή της εξίσου αξεπέραστης Αρβανιτάκη..

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Έλληνας επαναστάτης

Γειά και χαρά. Σαν σήμερα, το 1870, γεννήθηκε ο Παύλος Μελάς,πρωτομάρτυρας και πρωταγωνιστής του Μακεδονικού αγώνα (1870-1904). Για όσους δε γνωρίζουν λοιπόν, ένα σύντομο μάθημα ιστορίας..

Ο Παύλος Μελάς ήταν απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων στην οποία εισήλθε το 1886. Ανθυπολοχαγός του πυροβολικού, υπήρξε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της «Εθνικής Εταιρείας», ενώ το 1892 παντρεύτηκε τη Ναταλία Δραγούμη, αδερφή του Ι. Δραγούμη. Συμμετείχε στον ατυχή πόλεμο του 1897 ως διοικητής της 2ης πεδινής Πυροβολαρχίας. Στις αρχές του 1904 συγκροτήθηκε με διαταγή της κυβέρνησης ομάδα τεσσάρων αξιωματικών, ανάμεσα τους και ο Μελάς, για να λάβουν δράση έναντια στους κοτζαμπάσηδες της Βουλγαρίας που έσπερναν τον τρόμο στη Μακεδονία. Η ομάδα των Ελλήνων αξιωματικών πέρασε τα σύνορα με ψεύτικα διαβατήρια (το ψευδώνυμο του Μελά ήταν Μίκης Ζέζας) και κατευθύνθηκε προς τη Δυτική Μακεδονία για να καταλήξει στην περιοχή Κορεστίων Καστοριάς, στο όρος Βίτσι και στη συνέχεια στην περιοχή των Πρεσπών.

Στα τέλη του Μάρτη όμως αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην Αθήνα αφού η Τουρκία πληροφορήθηκε την άφιξη του στην περιοχή. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους όμως ζήτησε εικοσαήμερη άδεια από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και μαζί με τον Πύριζα πέρασε ξανά τα σύνορα, πάλι με ψεύτικο διαβατήριο που τον εμφάνιζε ως ζωέμπορας και κατευθύνθηκα ξανά στην Κοζάνη. Εκεί μετά από συνάντηση με την τοπική επιτροπή άμυνας αποφασίστηκε η συγκρότηση ομάδας από άνδρες της περιοχής της Κοζάνης και της Καστοριάς με στόχο την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα. Επέστρεψε στην Αθήνα για να λάβει νέα τετράμηνη άδεια, ενώ ανακοίνωσε επίσημα την έναρξη του μακεδονικού Αγώνα.

Στη συνέχεια φεύγει για Τρίτη και τελευταία φορά για την Μακεδονία Συνοδευόταν από Μακεδόνες και Κρήτες. Ήταν πλέον και επίσημα ο καπετάν Μίκης Ζέζας. Πέρασε στη Λάρισα και στις 28 Αυγούστου διάβηκε τα σύνορα και έφτασε στην περιοχή Κορεστίων. Μετά από περιπέτειες έφτασε στην Καστοριά όπυ ξεκίνησε άμεσα τη δράση του. Στις 13 Οκτωβρίου έφτασε στη Σιάτιστα όπου αποφάσισε με την ομάδα του να ξεκουραστεί. Τότε ο Βούλγαρος αρχικομιτατζής Μήτρος Βλάχος τον πρόδωσε στις Οθωμανικές αρχές με ύπουλο τρόπο. Συγκεκριμένα ανέφερε στις αρχές ότι σε αυτό το μέρος κρύβονταν ο ίδιος. Στη συμπλοκή που ακολούθησε τραυματίστηκε θανάσιμα ο Π. Μελάς. Η κεφαλή του αποκόπηκε από τους συμμαχητές του (στα πρότυπα των κλεφτών της Τουρκοκρατίας) και τάφηκε εμπρός στην ωραία πύλη του ναίσκου της Αγ. Παρασκευής στο χωριό Πανδέρι. Το σώμα του παραδόθηκε από τις οθωμανικές αρχές στον μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη και τάφηκε στο Βυζαντινό ναό των Ταξιαρχών της Καστοριάς. Σήμερα αναπαύεται εκεί και η κεφαλή του που μεταφέρθηκε στον ίδιο χώρο το 1950. Στον ίδιο ναό έχει ταφεί και η γυναίκα του Ν. Δραγούμη ύστερα από επιθυμία της.

Στο παρακάτω video απο την εκπομπή "Η μηχανή του χρόνου", μπορείτε να μάθετε μερικά στοιχεία για τη δράση και τη ζωή αυτού του γενναίου και επαναστάτη Έλληνα..

Διαβάστε περισσότερα...

Αθανάσιος Διάκος

Διαβάστε περισσότερα...

Ημέρα ηρώων

Ζούμε ελεύθεροι χάρη σε εκείνους που πίστεψαν στη δύναμη αυτού του έθνους. Εμείς οι σύγχρονοι, οι μεταγενέστεροι, ζούμε ελεύθεροι γιατί κάποιοι θυσίασαν τη ζωή τους για μας. Σήμερα στη χώρα αυτή που ζούμε δυστυχώς όποιος σηκώνει την ελληνική σημαία είναι φασίστας και όποιος την καίει επαναστάτης.
Διαβάστε περισσότερα...

Αφιέρωμα στον Οδ. Ελύτη

Σαν σήμερα πριν 14 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Έλληνας Οδυσσέας Ελύτης. Τι να πρωτογράψει κανείς για αυτόν τον άνθρωπο; Μια ευχή θα κάνω μόνο, να βρεθούν και άλλοι τέτοιοι Έλληνες!

Διαβάστε περισσότερα...