Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Ο Καλλικράτης στην τελική ευθεία

Τα συζήτησαν, διαφώνησαν, τα ξανασυζήτησαν και φαίνεται τελικά να μη βρίσκουν άκρη. Ο λόγος για το περιβόητο πρόγραμμα "Καλλικράτης", που αποτελεί τη συνέχεια του προγράμματος "Καποδίστριας" και αφορά τις αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όλα βέβαια γίνονται για το πάπλωμα, που λένε και στη μεγαλούπολη μου. Ο λόγος αυτού του σχεδίου δεν είναι άλλος από την εξοικονόμηση πόρων για την αυτοδιοίκηση. Με λίγα λόγια απαιτείται οικονομία και αυτό θα πετύχει σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό το νέο σχέδιο. Πάντως οι όποιες αποφάσεις από μέρους νομαρχών θα ληφθούν στις 28 και 29 Απριλίου, οπότε θα διεξαχθεί το έκτακτο συνέδριο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ). Χθες, το προσχέδιο που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης σε συνάντηση των νομαρχών όλης της χώρας που συγκάλεσε η ΕΝΑΕ, και ως εκ "θαύματος" διαφώνησαν οι νομάρχες που πρόσκεινται στη Ν.Δ., σε αντίθεση με τους προσκείμενους στο ΠΑΣΟΚ που το αποδέχονται. Μάλιστα σε πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1 υπήρξε και έντονη διαφωνία μεταξύ του μαϊντανού των πρωινάδικων, Νομάρχη Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδη και του Νομάρχη Πειραιά Γ. Μίχα.
Διαβάστε περισσότερα...

Απάντηση στη χθεσινή ερώτηση

Ως γνωστόν στην Ελλάδα του σήμερα μηδενίζουμε οτιδήποτε ελληνικό και ανάγουμε σε φανταστικό οτιδήποτε ξενόφερτο. Το τοπίο που έδειξα χτες μπορεί να φάνταζε σαν τοπίο της Β. Ευρώπης, εξωπραγματικό για την Ελλάδα. Και όμως βρίσκεται στην περιοχή της Λαμίας στα Λουτρά Υπάτης. Ένα πάρκο εκπληκτικής ομορφιάς που η δύναμη της φύσης το χρωματίζει όμορφα ανάλογα με την εποχή. Όμοια πάρκα υπάρχουν παντού στην Ελλάδα, άλλοτε φυσικά και άλλοτε τεχνικά. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την ομορφιά των ελληνικών νησιών, το δέος που σε πιάνει στον Όλυμπο, την χαρά που σου δίνει ο Νέστος. Στρέψτε το βλέμμα δίπλα σας και σίγουρα θα βρείτε πολλά όμορφα μέρη. Ατύχησε η Ελλάδα να περάσει επώδυνα το φαινόμενο της αστυφιλίας, όταν πόλεις ολόκληρες άλλαξαν μορφή για να φιλοξενήσουν τον πληθυσμό. Δεν έχουμε λοιπόν κτίρια Μπαρόκ, έχουμε όμως πολλά μνημεία που τα ζηλεύουν όλοι. Τι κι αν η Αθήνα δεν είναι η ομορφότερη πόλη στον κόσμο; Αμφισβητεί κανείς ότι είναι η ιστορικότερη; Και αν θέλετε να συνεχίσετε να πιστεύετε ότι οι Ευρωπαϊκές πόλεις είναι ομορφότερες σκεφτείτε μόνο αυτό! Έχουμε κι εμείς μερίδιο στην ασχήμια αυτή των ελληνικών πόλεων! Ποιος θα κρατήσει τα σκουπίδια σπίτι του στις αργίες, ποιος θα πετάξει τα σωστά απορρίμματα στο σωστό κάδο, ποιος θα αφήσει το αυτοκίνητο για τη μετακίνηση του, ποιος θα πετάξει το τσιγάρο του στον σκουπιδοτενεκέ; Μην κατηγορούμε πάντα τους άλλους, εμείς κάνουμε τις πόλεις μας άσχημες.
Διαβάστε περισσότερα...

Απεργία Περιπτερούχων

Διαβάστε περισσότερα...

Ομιλία Δασκάλου για την 25η Μαρτίου 1821

Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους μαθητές µου (λέει ο Δάσκαλος), στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών, για την επέτειο της 25ης Μαρτίου:«Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο. Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ. Συλλογίστηκα πολύ για να καταλήξω, αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα, τι να λένε σε σένα; Σε σένα που ßιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο…Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά. Εγώ, ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σ’ αυτό το σχολείο και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω γι’ αλλού,σε σένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου µιλήσω σταράτα, για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου:Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, οι µαθητές που δίδαξα φέτος, στη συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος. Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ’ επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις. Δείχνοντας ένα χαρακτήρα κι ένα ήθος που µε σόκαρε, που µ’ έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις. Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σ’ αυτό το σχολείο, πως, εκτός του γνωστικού ελλείµµατος, το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων. Και η ευθύνη γι’ αυτή την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας: των δασκάλων σας και των γονιών σας. Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε πως, χωρίς αρχές, η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, πως, χωρίς όνειρα και στόχους, θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σ’ επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα. Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάßει τότε, πως η µόρφωση, η καλλιέργεια, ήταν το όπλο που έλειπε απ’ την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο κι έµαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να µας πει την ιστορία του ßίου του, το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο, και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη ν’ ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από το µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα’ αλßανικά µάθαµε σαν «µπέσα». Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Ν’ αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας, ν’ απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του, ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος κι εγκαταλειµµένος απ’ όλους. Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν ν’ απαιτήσει από την κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά, λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα του.Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά. Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα. Μπορείτε ν’ ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας. Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα για σας και για το µέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε. Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της. Περιµένει απ’ αυτούς να σηκώσουν ψηλάκαι µ’ επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους, σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν ßλέπω την εποχή µας να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να µουχλιάζει απ’ το κυνήγι της ευκολίας,μόνο σε σας ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση ν’ αγωνιστείτε, ν’ αντισταθείτε, να πολεµήσετε, να νικήσετε..Μη µας απογοητεύσετε».
Διαβάστε περισσότερα...

Απίστευτο γεωλογικό φαινόμενο!

Γειά και χαρά. Η ουσία του παρακάτω video: Φοβού τη φύση..

Διαβάστε περισσότερα...

O Max Keiser για την κρίση στην Ελλάδα-Μας κοροϊδεύουν

Διαβάστε περισσότερα...

Τα λύσαμε και τραγουδάμε!

Γειά και χαρά. Απολαύστε το όμορφο και γνωστό τραγουδάκι των locomondo. Προσωπικά, το αφιερώνω σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας, αλλάζοντας το "δεν κανει κρυο στην Ελλάδα" σε:
δεν υπαρχει ακριβεια στην Ελλάδα
δεν υπάρχει γραφειοκρατία στην Ελλάδα
δεν υπάρχει διαφθορά στην Έλλάδα
δεν έχει χρέη η Ελλάδα
δεν απεργούμε στην Ελλάδα
κλπ..


Διαβάστε περισσότερα...

Πλαστικά μπουκάλια

Γειά και χαρά. Καλοκαιράκι έρχεται, ζέστες πλακώσαν, θα αρχίσουμε να πίνουμε δροσερό νεράκι απο τα πλαστικά μπουκάλια.. Αλήθεια, έχετε προσέξει ένα τριγωνάκι με έναν αριθμό στον πάτο απο τα εμφιαλωμένα πλαστικά μπουκάλια; Τι να εννοεί ο ποιητής με αυτό; Αυτό το σύμβολο (και ο αριθμός) συμβολίζει τη χημική ουσία απο την οποία αποτελείται το πλαστικό.








1) Πολυαιθυλένιο terephalate (PETΕ)
2) Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE)
3) Πολυβινυλικό χλωρίδιο Unplasticised (UPVC) ή πλαστικοποιημένο πολυβινυλικό χλωρίδιο (PPVC)
4) Πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας (LDPE)
5) Πολυπροπυλένιο (PP)
6) Πολυστυρόλιο (CP) ή εκτάσιμο πολυστυρόλιο (PS)
7) Άλλο, συμπεριλαμβανομένου νάυλον και ακρυλικού
(3, 6, 7, άκρως επικίνδυνα και τοξικά!)

Αυτό που αποφεύγεται να δημοσιοποιηθεί είναι ότι πολλά από τα χρησιμοποιούμενα πλαστικά είναι τοξικά και οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα πλαστικό μπορούν να περάσουν από το πλαστικό και στο τρόφιμο/ποτό.
Σκεφτείτε το, πόσες φορές έχετε ή ένας φίλος σας είπε «ρε συ αυτό το νερό έχει γεύση πλαστικό μπουκάλι...» . Την επόμενη φορά λοιπόν, αν δεν μπορούμε να αποφύγουμε την χρήση πλαστικών μπουκαλιών, ας προσπαθήσουμε να την περιορίσουμε στη μια και μόνο χρήση, χωρίς πολλά πολλά γεμίσματα.. ( θα μου πείτε με την οικονομική κρίση, πόσα 0,50€ να ξοδέψουμε..)
Για περισσότερες πληροφορίες στην παρακάτω ιστοσελίδα:
Διαβάστε περισσότερα...