
Όταν διαβάζω το παραπάνω απόσπασμα, γιατί ρε παιδιά σκέφτομαι τις εκάστοτε κυβερνήσεις; Γιατί ο νους μου πάει σε πολιτικά σκάνδαλα, οικονομικές ατασθαλίες, εκβιαστικές πολιτικές, κλπ; Ειλικρινά, δε σκέφτομαι εκρηκτικούς μηχανισμούς, μολότοφ, αντι-εξουσιαστές. Σκέφτομαι κρυφά νομοσχέδια, καταδυναστευτικές πολιτικές, κομματικές σκοπιμότητες και πελατειακές σχέσεις κομμάτων – πολιτών. Ίσως τελικά ο πιο επικίνδυνος τρομοκράτης να είναι εκείνος που φιλτράρεται μέσα από νόμιμους μηχανισμούς. Εκείνος που αντλεί ισχύ από τη φτώχεια και την απελπισία των πολιτών και μεταμορφώνει την απληστία και το προσωπικό συμφέρον σε πολιτική υπόσχεση υπέρ πίστεως και πατρίδος..
Να πω φυσικά πως δε καμία περίπτωση δεν είμαι υπέρμαχος της αναρχίας και της βίας, σε όλες τους τις εκφάνσεις. Καταδικάζω γεγονότα αυτοδικίας και επαναστατικής νοοτροπίας που γεννούν θύματα, ειδικά αθώους πολίτες. Απλά μου κάνει εντύπωση πως το βλέμμα μας στρέφεται σε μια μόνο μορφή της τρομοκρατίας και τόσα χρόνια μια άλλη μορφή δρα ανενόχλητη χωρίς ποινικές κυρώσεις. Καλά κάνετε και πιάνετε όσους βάζουν βόμβες και προκαλούν θάνατο και οργή. Τι θα γίνει με τους άλλους; Ξέρετε, που έχουν τη γιάφκα κάπου στο σύνταγμα..με πιάνετε έτσι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου